รวมสามผลิตภัณฑ์ จากขวดพลาสติก

รวมสามผลิตภัณฑ์ จากขวดพลาสติก

ระยะนี้ผมเห็นมีผู้สนใจเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม เข้ามาดูเรื่องสิ่งประดิษฐ์จากขวดน้ำพลาสติกกันมาก เข้าใจว่าคงจะหาทางนำขวดพลาสติกที่มีอยู่มากมายในปัจจุบันมาแปรรูปเป็นสิ่งของเพื่อใช้สอย ซึ่งเป็นการหาทางเพิ่มมูลค่าของสิ่งเหลือใช้และเป็นการลดขยะลงอีกทางหยึ่ง ดีไม๊ดี อาจจะทำรายได้ให้ด้วยก็ได้ อย่าเพิ่งดูถูกขยะกันนะครับ ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งและขอสนับสนุน

เพื่ออำนวยความสดวกให้กับผู้สนใจ ผมขอนำสามสิ่งประดิษฐืที่มีอยู่ในบล็อกของผมมารวมไว้ที่เดียวกัน

อันที่หนึ่ง

Continue reading “รวมสามผลิตภัณฑ์ จากขวดพลาสติก”

Advertisements

ทางรอคของโรงแรมในประเทศไทย

ดูข่าวบ้านเมืองไทยแล้วหดหู่ ถึงแม้ว่าฝ่ายพันธมิตรจะถอนตัวออกจากสนามบินแล้วก็ตาม ถึงแม้ว่าเครื่องบินจะขี้นลงได้ตั้งแต่เที่ยงคืนของวันที่ ๔ ธันวาคมแล้วก็ตาม แต่สร้างความหวาดผวาให้กับชาวต่างประเทศไปมากมาย ชาวต่างประเทศคงจะหายไปจำนวนมาก ธุระกิจที่เกี่ยวพันกับนักท่องเที่ยวคงจะย่ำแย่ โดยเฉพาะธุระกิจโรงแรม ผมฟังข่าวแล้วก็มานั่งคิดว่าถ้าผมเป็นเจ้าของธุระกิจเหล่านั้นผมจะทำอย่างไร? ผมมานั่งคิดแทนท่านเจ้าของธุรกิจต่างๆเพื่อหาวิธีการช่วยท่าน Continue reading “ทางรอคของโรงแรมในประเทศไทย”

Rattan

Rattan

 

ผมได้พาท่านไปดูเรื่องผลิตภัณฑ์จากต้นมะพร้าว งานแกะสลักไม้ ของบาหลีมาแล้ว วันนี้ผมจะพาท่านไปดูเรื่องเครื่องหวายกันบ้าง ประเทศอินโดนีเซียนั้นตั้งอยู่ในเขตป่าฝน โดยเฉพาะแทบๆเกาะบาหลี เกาะบอร์เนียว เกาะติมอร์นั้นฝนตกชุกมาก เป็นหน้าฝนเสียหกเดือนในหนึ่งปี ดังนั้นต้นหมากรากไม้จึงงอกงามเร็วมาก ป่าก็ยังมีที่อุดมสมบูรณ์เป็นป่าดงดิบอยู่อีกมาก โดยเฉพาะตามเกาะต่างๆที่มีอยู่เป็นหมื่นเกาะ ดังนั้นที่นี่จึงยังมีหวายอยู่มาก ที่จะนำมาทำเครื่องหวาย เช่นเก้าอี้หรือเฟอร์นิเจอร์ต่างๆเพื่อส่งออกไปต่างประเทศ ประเทศที่นำเข้าเฟอร์นิเจอร์หวายจากอินโดนีเซียมากที่สุดได้แก่ ฮาวาย ส่วนใหญ่แล้วโรงงานผลิตเครื่องหวายในบาหลีจะเป็นของพวกฝรั่งต่างชาติ เข้ามาตั้งอยู่ในบาหลี จนทำให้บาหลีแทบจะเป็นศูยน์กลางของโรงงานผลิตเครื่องหวายในอินโดนีเซีย มีสาเหตุสำคัญหลายประการที่ผลักดันก็คือ

Continue reading “Rattan”

ใต้ทะเลสามหมื่นมิลล์ 30,000 Mill. Under the sea.

ใต้ทะเลสามหมื่นมิลล

์ ผมไม่ได้พาท่านทั้งหลายไปเที่ยวเสียหลายวัน เพราะมัวแต่ว่ากันเรื่องทำมาหากินเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง วันนี้ขอพาท่านไปเที่ยวที่แปลกๆที่ผมคิดว่าเมืองไทยยังไม่มีกันสักวัน ที่ว่าแปลกนั้นเพราะผมจะพาท่านไปลงเรือดำน้ำ แล้วก็ดำลงไปใต้ทะเลไปชมประการัง ชมปลาแปลกๆใต้ทะเลบาหลีกัน เราจะไปลงเรือดำน้ำจริงๆที่ออกแบบมาสำหรับพานักท่องเที่ยวดำลงไปใต้ทะเล เหมาะสำหรับนักท่องเที่ยวที่ไม่ถนัดในการสวมชุดมนุษย์กบและดำลงไปใต้ทะเล ท่านนั่งสบายๆในเรือปรับอากาศเย็นสบาย ไม่เหนื่อย ไม่เปียก มองออกไปทางหน้าต่างข้างเรือ หรือทางหัวเรือที่ทำเป็นกระจกโค้งสามร้อยหกสิบองศาแบบเดียวกับเรือนอติรุสในหนังเรื่องใต้ทะเลสองหมื่นโยชน์ของจูลเวิลส์ ผมถ่ายรูปจากใบประกาศโฆษณามาให้ดูด้านล่างนี้แล้ว

Continue reading “ใต้ทะเลสามหมื่นมิลล์ 30,000 Mill. Under the sea.”

สิบงานทำเงิน สำหรับคนไทยในอนาคต

สิบงานทำเงิน สำหรับคนไทยในอนาคต

        วันนี้คงไม่ได้พาท่านไปเที่ยวไหนกันอีกแล้ว เพราะมีเรื่องที่จะต้องหาคำตอบให้เพื่อนๆที่มีเรื่องกลุ้มใจหารือกันมาหลายราย ผมอยู่ที่นี่ได้รับอีเมลล์จากเพื่อนๆ หารือมาอยู่เรื่อย ว่าลูกๆจบปริญญาตรีกันมาแล้วหางานทำไม่ได้ จะไปทำอะไรดี? ผมฟังแล้วก็อดกลุ้มแทนพรรคพวกไม่ได้ มว่าท่านผู้อ่านหลายๆท่านก็คงมีความกลุ้มใจทำนองนี้เช่นกัน สมัยลูกผมจบมาใหม่ๆผมก็กลุ้มอยู่เหมือนกัน ไอ้ลูกคนโตผมเค้าไม่เกี่ยงงาน งานอะไรเค้าก็เอาไว้ก่อน พอทำไปแล้วเจอช่องทางที่ดีกว่าเค้าก็เปลี่ยนใหม่ ทำอย่างนี้อยู่สองสามครั้ง ปัจจุบันเค้าออกมาทำธุระกิจส่วนตัว เปิดบริษัทรับจ้างทำเว็ปไซด์มีลูกค้าทั่วโลกเนื่องจากสมัยนี้โลกมันไร้พรหมแดน พออยู่ได้สบายๆตามสภาพเศรษฐกิจโลก ไอ้ลูกคนที่สอง จบมาแล้วหางานอะไรทำไม่ได้อยู่หลายเดือน ในที่สุดต้องไปทำงานที่ต่ำกว่าวุฒิอยู่หนึ่งปี ขึ้นปีที่สองได้งานใหม่ไปเป็นโฟรแมนคุมก่อสร้างทั้งๆที่ไม่ตรงกับที่เรียนมาเลย ปีที่สามจึงเปลี่ยน งานใหม่ค่อยตรงกับสายงานที่เรียนมา พอสบายหน่อย

ผมมานั่งเปรียบเทียบตอนตัวผมเองเข้าเรียนปริญญาตรีประมาณสี่สิบกว่าปีมาแล้ว สมัยนั้นเราจะมองดูก่อนที่จะเรียนว่าจบมาแล้วจะมีงานอะไรทำ จะทำงานราชการ หรือ เอกชน (สมัยนั้นแทบจะไม่มีใครคิดออกมาทำธุระกิจเอง) วิชาชีพด้านไหนยังขาดแคลน เอาสายงานที่เมื่อเรียนจบแล้ว ไม่ต้องออกไปเดินหางาน จบปุ๊บได้งานปั๊บ ถึงแม้ว่างานราชการขณะนั้น เงินเดือนน้อยแสนน้อยก็ตาม ผมจบปริญญาโทเริ่มทำงานราชการ เงินเดือนๆแรก ,๑๐๐.- บาทต่อเดือน

               หลังจากผมจบปริญญาโทแล้วไม่กี่ปีค่า Continue reading “สิบงานทำเงิน สำหรับคนไทยในอนาคต”

เครื่องวัดแรงลมแบบลูกทุ่ง Anemometer

ตั้งแต่ผมลงเรื่องกังหันลมราคาถูกภาคหนึ่งมาเดือนกว่าๆปรากฎว่า มีท่านผู้สนใจเข้ามาชมกันมากมายจนในขณะนี้กลายเป็นเรื่องที่มีผู้เปิดชมเป็นอันดับหนึ่งแล้ว แซงหน้าเรื่องยื้องปี้บาหลี และเรื่องผลิตภัณฑ์จากมะพร้าว ที่นำหน้าโด่งมานาน นอกจากนั้นยังมีท่านผู้สนใจถามมาเกี่ยวกับว่าจะหาซื้อเครื่องวัดแรงลมได้ที่ไหนก็มาก ผมดีใจที่มีผู้สนใจในเรื่องพลังงานทดแทนน้ำมันกันมากขึ้น เห็นไม๊ครับที่ผมบอกท่านไปว่ามีผู้ทำนายว่าราคาน้ำมันจะขึ้นไปถึง US$ 200 ต่อบาร์เรล ตอนนี้วิ่งขึ้นไปถึง US$ 130 กว่าเข้าไปแล้ว เร็วมาก เร็วกว่าที่นักวิชาการคาดหมายไว้มาก ในขณะที่ผมกำลังพิมพ์เรื่องนี้ราคาน้ำมันในเมืองไทยวิ่งไปเกินกว่าลิตรละ ๔๐ บาทแล้ว คงต้องมาเร่งมือกันในเรื่อง กังหันลมสำหรับ สูบน้ำเข้านาข้าว สูบน้ำเข้านาเกลือ เพื่อลดการใช้น้ำมัน ส่วนพวกเครื่องไถนา รถอีเแต๋นคงต้องเร่งเรื่องน้ำมันสบู่ดำกันให้เต็มที่หน่อย เสียดายที่ผมไม่ได้ อยู่ในเมืองไทย ผมทำได้แค่คอยเชียร์และให้ข้อมูลผ่านบล็อกนี้ไปยังท่านที่สนใจให้มากที่สุด

Picture of Anemometer

Continue reading “เครื่องวัดแรงลมแบบลูกทุ่ง Anemometer”

โฉบไปสิงค์โปร์

ฉบไปสิงค์โปร์

ผมพาท่านทั้งหลายตะลุยบาหลีกับผมมาหลายเดือนแล้ว บางท่านอาจจะเริ่มเบื่อบาหลีบ้างแล้ว วันนี้ผมจะเปลี่ยนบรรยากาศพาท่านไปเดินเล่น กินอะไรเล่นๆ นอนเล่น ที่สิงค์โปร์กันสักพัก จากบาหลีบินไปสู่สิงค์โปร์นั้นก็ใช้เวลาประมาณ สองชั่วโมงกว่าๆเท่านั้น สายการบินที่บินตรงไปสิงค์โปร์นั้นมีหลากหลายให้เลือกมากมายมีบินตรงทุกๆวัน ที่บินเป็นประจำก็มีสายการบินการูด้า และสิงค์โปร์แอร์ไลน์รวมทั้งมีสายการบินแบบโลคอสอีกสองสามสาย ผมเองก็ไม่ได้ไปสิงค์โปร์มาประมาณ ๔-๕ ปีแล้ว จะได้ไปดูว่าเขาเจริญ ก้าวหน้าไปแค่ไหน ผมไปสิงค์โปร์ครั้งแรกในชีวิตก็ปี ๒๕๒๐ หรือประมาณ ๓๑ ปีมาแล้ว ตอนนั้น ลี กวนยู แห่งสิงค์โปร์เพิ่งจะเริ่มดัง จากนั้นผมก็บินไปสิงค์โปร์อีก นับครั้งไม่ถ้วนทุกครั้งที่ไป ก็ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงใหม่ๆทุกครั้ง ไปครั้งนี้ก็ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงอีกหลายอย่าง แต่ก่อนที่จะไปพูดถึงสิงค์โปร์ เราเข้าไปเที่ยว สนามบินบาหลีกันให้ทั่วสักหน่อย เพราะตอนมาถึงเราไม่มีโอกาศชมภายในสนามบินบาหลีมากนัก พอมาถึงคว้ากระเป๋าได้ก็เดินออกมาเลย Continue reading “โฉบไปสิงค์โปร์”

อูลูวาตูวัดบนหน้าผาริมทะเล

ูลูวาตูวัดบนหน้าผาริมทะเล

        คราวนี้ผมจะพาไปเที่ยวใกล้ๆแบบเช้าไปเย็นกลับได้สบายๆ เมืองที่จะพาไปเที่ยวนี้ชื่อ “อูลูวาตู” อยู่ห่างจากดาวทาวน์บาหลีไปทางใต้สุดของเกาะทางทิศตะวันตก ผมเคยเปรียบเทียบว่า เกาะบาหลีนั้นมีรูปร่างเหมือนด้านข้างของนกกระทา โดยหัวนกหันไปทางทิศตะวันตก เมืองอูลูวาตูนั้นต้องขับรถลงไปทางใต้ตามขาของนกกระทา จนสุดแล้วเลี้ยวไปทางนิ้วก้อยด้านซ้ายจนสุดถนนที่ชายทะเลคิดเป็นระยะทางประมาณ ๔๐ กว่ากิโลเมตรจากดาวทาวน์ ตามทางที่ไปจะเรียบไปตามชายฝั่งทะเล มีสถานที่ท่อง เที่ยวที่สวยงามอยู่เป็นระยะๆ ที่เมืองนี้เป็นหน้าผาสูงอยู่ติดทะเล แทบจะไม่มีชายหาดเลย คนนิยมไปปลูกวิลล่า กันอยู่บนหน้าผามองออกไปเห็นวิวทะเลสุดลูกหูลูกตา  ทะเลด้านนี้เป็นด้านมหาสมุทรอินเดีย ตอนเย็นที่ไม่ใช่หน้าฝนในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส เวลาพระอาทิตย์ตกทะเลจะสวยงามมาก ทั้งสีสรรและบรรยากาศ

Continue reading “อูลูวาตูวัดบนหน้าผาริมทะเล”

ข้าวก็ยากหมากก็แพง

ข้าวก็ยากหมากก็แพง

ผมไปเที่ยวหาดทรายดำซะหลายวัน กลับมาอ่านข่าวจากเมืองไทยเรื่องราคาข้าวสารแล้ว เกือบจะตกเก้าอี้เพราะเห็นข้าวสารถุงละห้ากิโลกรัมนั้นกระโดด ไปอยู่ที่ถุงละ ๒๐๐ บาท คำนวนดูแล้วเท่ากับกิโลกรัมละ ๔๐ บาท หรือตันละ ๔๐,๐๐๐ บาท เกิดมาไม่เคยเจอ พอตั้งสติได้ก็นึกได้ว่าสมัยหนึ่งประมาณเกือบยี่สิบปีมาแล้ว ตอนนั้นข้าวสารราคายังไม่ถึงตันละหมื่นบาท ผมได้อ่านวิทยานิพนธ์ของนักศึกษานิด้าท่านหนึ่ง ท่านทำการวิจัยเรื่องข้าวสารกับสุนัขจรจัดในประเทศไทย เรื่องมันนานมาแล้วก็เลยจำชื่อของท่านผู้ทำวิทยานิพนธ์ไม่ได้ ต้องขออภัยไว้ด้วย รวมทั้งตัวเลขต่างๆที่ท่านได้ไปทำวิจัยมาผมก็ไม่ได้จดไว้ เพราะไม่เคยคิดว่าประเทศไทยผู้ผลิตข้าวสารส่งออกอันดับหนึ่งของโลกจะต้องมากินข้าวสารที่ราคาตันละ ๔๐,๐๐๐ บาท ตอนนั้นหลายคนหัวเราะว่าท่านผู้ทำวิทยานิพนธ์ไว้นั้นว่ามีความคิดประหลาดแหวกแนวมาก แต่ผมว่าท่านมีความคิดล้ำยุคมากกว่า

ที่ผมเอาเรื่องนี้มาเล่าเพราะผมยังจำแนวคิดของท่านผู้ทำวิทยานิพนธ์เรื่องนี้ได้อย่างแม่นยำ และเป็นแนวคิดที่ผมชอบและขอยกย่องว่าท่านมองการไกล ผมจะขออนุญาตถ่ายทอด แนวคิดนี้ให้ท่านผู้อ่าน ลองไปคิดต่อดูว่า ในยุคที่ข้าวก็ยากหมากก็แพงเช่นนี้เราควรจะทำอย่างไรดี ในวิทยานิพนธ์ของนักศึกษาท่านนั้น ท่านมีแนวคิดดังนี้

ในประเทศไทยเรานั้นเป็นเมืองพุทธ ผู้คนมีใจเมตตาเลี้ยงสุนัขกันมากมาย ทั้งสุนัขมีสกุลราคาแพงๆและสุนัขสายพันธุ์ Thousand Way ( พันทาง) ตลอดจนสุนัขที่ไม่มีใครเป็นเจ้าของ แต่มีคนให้ข้าวกิน จนออกลูกออกหลานกันมาอีกมากมายจนเต็มบ้าน เต็มเมือง เต็มวัดไปทั่วราชอาณาจักรไทย นักศึกษาท่านนั้นได้ออกไปสำรวจเก็บตัวเลขสุนัขจรจัดในตอนนั้น สรุปว่ามีมาก Continue reading “ข้าวก็ยากหมากก็แพง”

หาดทรายดำตอนที่ ๓

 

   

  

 

หาดทรายดำตอนที่ ๓

 

 

 

 

ผมจะพาดูชั้นบนต่อโดยพาไปดูห้องน้ำสไตล์บาหลี ที่ขึ้นชื่อยิ่งนัก

ถ่ายรูปห้องน้ำมาฝาก ห้องน้ำที่นี่จะใหญ่มาก และตกแต่ง Continue reading “หาดทรายดำตอนที่ ๓”