Motor Cycle in Bali


ผมเคยเล่าไว้ในตอนต้นๆของบล็อกว่าเกาะบาหลีมีขนาดใหญ่กว่าเกาะภูเก็ตประมาณสี่เท่า คือกว้างจากตะวันออกไปจดตะวันตก ประมาณ ๑๔๐ ก.. และยาวจากเหนือ จดใต้ ประมาณ ๘๐ ก.. แต่ต่างกว่าเกาะภูเก็ตตรงที่เกาะบาหลีเกิดมาจากภูเขาไฟ ที่ระเบิดขึ้นในสมัยโบราณแล้วดับไป การระเบิดครั้งสุดท้ายเมื่อปีค.. ๑๙๖๓ หรือ ๑๙๖๘ อะไรแถวๆนี้ผมไม่ค่อยมั่นใจว่าปีไหนแน่ เอาเป็นว่าประมาณสี่สิบปีมาแล้ว ตอนนั้นมีคนตายไปประมาณสองร้อยกว่าคน ตอนนี้ดับไปแล้วกลายเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในเกาะบาหลี สูงประมาณ ๓๐๐๐ เมตรเหนือน้ำทะเล น่าจะสูงกว่าดอยอินทนนท์ของเราที่เชียงใหม่เล็กน้อย รองนึกภาพดูก็แล้วกันว่า ถ้าเอาภูเขาสูงขนาดดอยอินทนนท์ มาตั้งอยู่บนเกาะขนาด ใหญ่กว่าเกาะภูเก็ตประมาณสี่เท่า ภูมิประเทศจะเป็นอย่างไร พื้นที่ในเกาะบาหลีส่วนใหญ่แล้วจะเป็นเนินเขาสูงๆต่ำๆจะหาพื้นที่ราบๆ เรียบๆเหมือนภูเก็ตนั้นหาอยาก ส่วนใหญ่ แล้วจะเป็นเนินเขาแบบเกาะสมุยตลอดแทบทั้งเกาะ ถนนก็เล็กๆและคดเคี้ยวไปมาแบบเกาะสมุย ที่นี่จึงไม่ค่อยมีคนใช้รถยนตร์คันใหญ่ๆ ส่วนมากก็จะเป็นรถขนาดฮอนด้าแจ๊ส หรือซูซูกิสวิฟ ที่ไม่มีขายในบ้านเรา รถกระบะขนาดหนึ่งตันที่บ้านเรานิยมใช้นั้นยังหาแทบไม่ได้ รถที่นี่จึงวิ่งเร็วไม่ได้ จริงๆแล้วความกว้างของเกาะก็ประมาณขนาดระยะทางจาก กรุงเทพถึงบางพระเท่านั้น ถ้าเป็นถนนในเมืองไทยเราก็วิ่งกันแค่ชั่วโมงครึ่งถึงสองชั่วโมงเท่านั้น แต่ที่นี้ต้องใช้เวลาวิ่งกัน ๕๗ ชั่วโมงทีเดียว ขึ้นอยู่กับว่าวันนั้นบนถนนมีรถ มากหรือน้อย และบนเกาะนี้แปลกอยู่อย่างคือไม่มีรถเมลล์สาธารณะวิ่งเช่น ในเมืองใหญ่อื่นๆทั่วโลกแม้กระทั่งรถสองแถวก็ไม่มี รถบัสที่มีก็จะเป็นรถรับส่งนักท่องเที่ยวเท่านั้น ที่เห็นมีอยู่บ้างก็พวกรถตู้ขนาดเล็กๆเก่าๆที่วิ่งระหว่างเมืองใหญ่ๆในเกาะ ผู้คนที่นี่จึงมี ความจำ เป็นต้องใช้รถมอเตอร์ไซค์เป็นภาหนะประจำครอบครัวในการเดินทางไปโรงเรียน ไปทำงาน ไปตลาด บางบ้านมี สองคัน สามคัน พ่อคัน แม่คัน ลูกคัน แต่ส่วนใหญ่จะเป็นขนาด เล็กๆ เช่นฮอนด้าดรีม เวสป้า ขนาดนั้น ส่วนรถขนาดใหญ่ๆแบบที่พวกวัยรุ่น ที่พ่อ แม่ไม่อบรมเอามาแข่งกันตามถนนในกรุงเทพนั้นแทบจะไม่มี ผู้หญิงที่นี่ก็ขี่รถมอเตอร์ไซค์มากพอๆกับผู้ชาย แปลกกว่าบ้านเราที่ผู้ขี่จะเป็นผู้ชายส่วนใหญ่ แม้กระทั่งชาวต่าง ประเทศที่อยู่ที่นี่นานๆก็ต้องเลือกเอาว่าจะเช่ารถมอเตอร์ไซค์ขี่ หรือจะใช้บริการแทคซี่

This is the size of most of the roads in Bali

These are the motor cycles passing thru the traffic light

This is how they carried surf board on a motor cycle

 

รถมอเตอร์ไซค์ในเกาะบาหลีนั้นจึงมีมากมายยิ่งกว่ายุง (เพราะที่นี่ยุงไม่ชุมเหมือนบ้านเรา เวลาหมดหน้าฝนแล้วยุงแทบไม่มีเลย บ้านในบาหลีจึงหาบ้านที่ติดมุ้งลวดแทบ ไม่เจอ) คนในเกาะบาหลีมีประมาณสามล้านคน คาดว่าจะมีรถมอเตอร์ไซค์กว่าล้านคัน เวลานั่งรถไป ตามถนนหนทางจึงมีแต่รถมอเตอร์ไซค์เต็มไปหมด ผมเลยถ่ายรูปมาให้ดู กันเล่นๆ คนที่นี้ใช้มอเตอร์ไซค์บันทุกกันแทบทุกอย่างในชีวิต ของบางอย่างที่มองดูแล้วไม่น่าจะบันทุกไปด้วยมอเตอร์ไซค์ได้ก็ยังบันทุกไปจนได้ เช่นบันไดเป็นต้น แม้กระทั่ง แผ่นกระดานโต้คลื่น ก็มีการดัดแปลงรถมอเตอร์ไซค์ให้บันทุกไปได้ คันหนึ่งนั่งซ้อนกันสี่คนเป็นเรื่องปกติ ไต่ถามคนที่นี่บอกว่ารถมอเตอร์ไซค์ส่วนใหญ่สั่งมา จากญี่ปุ่น ผมไม่ แน่ใจนักเพราะดูหน้าตาและประเมิณราคาขายที่นี่แล้วผมว่าน่าจะมาจากประเทศไทยซะมากกว่า เพราะเมืองไทยนั้นเราเป็นเจ้าพ่อผลิตรถมอเตอร์ไซค์ส่งออกมานมนานแล้ว แต่ที่ เป็นข่าวดีสำหรับผู้ผลิตมอเตอร์ไซค์และชิ้นส่วนคือ ไม่มีมอเตอร์ไซค์จากจีนเข้ามาขายที่นี่ ผมเดา ว่าสมัยนี้อิทธิพลของจีนที่นี่คงเหลือน้อยแล้ว และจีนคงไม่ค่อยอยากมาเสี่ยงใน อินโดฯ เพราะในสมัยที่อินโดฯเป็นเอกราชได้ไม่นานได้มีการปราบปรามคอมมิวนิสต์จีนกันขนานใหญ่ และคาดว่ามีคนจีนในอินโดฯถูกฆ่าตายไปสามสี่แสนคนในสมัยนั้น ต่อมาอดีตประธานาธิบดีซูฮาโต้ คนที่เพิ่งตายไปเมื่อสองสามอาทิตย์มานี้ ขึ้นมาบริหารประเทศก็เป็นคนที่ไม่ชอบคนจีนอีก คนอินโดเชื้อสายจีนก็เลยถูกกดขี่มากขึ้น ในเกาะชวา นั้นคนจีนในปัจจุบันยังไม่ได้รับความเสมอภาพเท่ากับคนอินโดฯ ชาวอินโดฯ เชื้อสายจีนจึงอพยพย้ายมาอยู่ในเกาะบาหลีมากขึ้นๆ เพราะในเกาะบาหลี คนส่วนใหญ่นับถือ ศาสนาฮินดู จึงรักสงบและไม่มีความรุนแรง นี่อาจจะเป็นเหตุผลหนึ่งที่จีนจากแผ่นดินใหญ่จึงไม่ค่อยเข้ามาค้าขายกับชาวอินโดฯ ผมคิดว่าคนไทยน่าจะใช้โอกาศนี้ให้เป็นประโยชน์

Next Picture


รูปนี้ถ่ายให้เห็นคนขายน้ำหวาน ทำเป็นตู้สำหรับใส่อุปกรณ์ต่างๆครอบลงบนรถมอเตอร์ไซค์

Second Part

 


Next Picture

Next Picture

 

ที่นี่มีสถานีบริการล้างอัดฉีดและซ่อมเล็กๆน้อยๆให้กับรถมอเตอร์ไซค์โดยเฉพาะอยู่ทั่วทุกถนน บางถนนมีมากมายหลายแห่ง ที่นี่มีสถานีบริการดังกล่าวมากกว่าสถานี บริการรถยนตร์อีก  ผมได้ส่งรูปสถานีบริการรถมอเตอร์ไซค์มาให้ดูด้วย เมืองไทยจะเอาไปทำบ้างก็คงไม่เลว ผมเคยคุยกับกลุ่มคลัสเตอร์ผู้ผลิตมอเตอร์ไซค์และชิ้นส่วนในเมืองไทยว่า สถานะการณ์ของผู้ผลิตชิ้นส่วนอไหล่มอเตอร์ไซค์ในบ้านเรานั้นไม่ค่อยจะแจ่มใสนัก จึงนึกถึงว่าหากส่งชิ้นส่วนอไหล่มาขายตามสถานีบริการที่นี่น่าจะขายได้ดี โดยเฉเพาะโซ่และ โชคอัพ เนื่องจากการที่ต้องบันทุกของหนักและวิ่งขึ้นลงเขาตลอดเวลา  อีกประการหนึ่งถนนหนทางที่นี่ไม่ได้มีการวางพื้นฐานที่ดีมาตั้งแต่เริ่มต้นการก่อสร้าง ดังนั้นเวลาหน้าฝน จึงเป็นหลุมเป็นบ่อเต็มไปหมด  ฝรั่งบอกว่าในบาหลีมีสองฤดูเท่านั้นคือ เว็ดซีซั่นและดรายย์ซีซั่น อย่างละหกเดือนในหนึ่งปี  เพราะฉะนั้นรถที่ต้องวิ่งอยู่ในสภาพถนนที่ย่ำแย่ เป็นเวลาหกเดือนทุกปี  และบันทุกหนักอีกต่างหากนั้นจะมีสภาพอย่างไร ถ้าท่านผู้อ่านท่านใดรู้จักกลุ่มคลัสเตอร์ผู้ผลิตชิ้นส่วนมอเตอร์ไซค์ช่วยบอกต่อด้วยว่า ให้ลองมองหาช่อง ทางมาเปิดตลาดในอินโดฯหรือในเกาะบาหลีดู คนอินโดฯทั้งประเทศนั้นมีประมาณสองร้อยเจ็ดสิบล้านคน และส่วนใหญ่เป็นคนที่มีรายได้น้อย แต่น่าจะมีกำลังซื้อเพียงพอที่ จะซื้อหาอุปกรณ์ชิ้นส่วนอไหล่จากประเทศไทยได้สบายๆ ประกอบกับเราเป็นประเทศที่อยู่ในกลุ่มอาเซี่ยนด้วยกัน เราน่าจะได้รับสิทธิ พิเศษในเรื่องภาษีอากรอีกด้วย  ถ้าท่านได้ ลูกค้าเพิ่มขึ้นอีกหลายสิบล้านคนจากประเทศนี้น่าจะทำให้สถานะการณ์ของท่านแจ่มใสมากขึ้น ลองดูนะครับและขอให้โชคดี

End

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s