อูลูวาตูวัดบนหน้าผาริมทะเล

        คราวนี้ผมจะพาไปเที่ยวใกล้ๆแบบเช้าไปเย็นกลับได้สบายๆ เมืองที่จะพาไปเที่ยวนี้ชื่อ “อูลูวาตู” อยู่ห่างจากดาวทาวน์บาหลีไปทางใต้สุดของเกาะทางทิศตะวันตก ผมเคยเปรียบเทียบว่า เกาะบาหลีนั้นมีรูปร่างเหมือนด้านข้างของนกกระทา โดยหัวนกหันไปทางทิศตะวันตก เมืองอูลูวาตูนั้นต้องขับรถลงไปทางใต้ตามขาของนกกระทา จนสุดแล้วเลี้ยวไปทางนิ้วก้อยด้านซ้ายจนสุดถนนที่ชายทะเลคิดเป็นระยะทางประมาณ ๔๐ กว่ากิโลเมตรจากดาวทาวน์ ตามทางที่ไปจะเรียบไปตามชายฝั่งทะเล มีสถานที่ท่อง เที่ยวที่สวยงามอยู่เป็นระยะๆ ที่เมืองนี้เป็นหน้าผาสูงอยู่ติดทะเล แทบจะไม่มีชายหาดเลย คนนิยมไปปลูกวิลล่า กันอยู่บนหน้าผามองออกไปเห็นวิวทะเลสุดลูกหูลูกตา  ทะเลด้านนี้เป็นด้านมหาสมุทรอินเดีย ตอนเย็นที่ไม่ใช่หน้าฝนในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส เวลาพระอาทิตย์ตกทะเลจะสวยงามมาก ทั้งสีสรรและบรรยากาศ

ข้าวก็ยากหมากก็แพง

ผมไปเที่ยวหาดทรายดำซะหลายวัน กลับมาอ่านข่าวจากเมืองไทยเรื่องราคาข้าวสารแล้ว เกือบจะตกเก้าอี้เพราะเห็นข้าวสารถุงละห้ากิโลกรัมนั้นกระโดด ไปอยู่ที่ถุงละ ๒๐๐ บาท คำนวนดูแล้วเท่ากับกิโลกรัมละ ๔๐ บาท หรือตันละ ๔๐,๐๐๐ บาท เกิดมาไม่เคยเจอ พอตั้งสติได้ก็นึกได้ว่าสมัยหนึ่งประมาณเกือบยี่สิบปีมาแล้ว ตอนนั้นข้าวสารราคายังไม่ถึงตันละหมื่นบาท ผมได้อ่านวิทยานิพนธ์ของนักศึกษานิด้าท่านหนึ่ง ท่านทำการวิจัยเรื่องข้าวสารกับสุนัขจรจัดในประเทศไทย เรื่องมันนานมาแล้วก็เลยจำชื่อของท่านผู้ทำวิทยานิพนธ์ไม่ได้ ต้องขออภัยไว้ด้วย รวมทั้งตัวเลขต่างๆที่ท่านได้ไปทำวิจัยมาผมก็ไม่ได้จดไว้ เพราะไม่เคยคิดว่าประเทศไทยผู้ผลิตข้าวสารส่งออกอันดับหนึ่งของโลกจะต้องมากินข้าวสารที่ราคาตันละ ๔๐,๐๐๐ บาท ตอนนั้นหลายคนหัวเราะว่าท่านผู้ทำวิทยานิพนธ์ไว้นั้นว่ามีความคิดประหลาดแหวกแนวมาก แต่ผมว่าท่านมีความคิดล้ำยุคมากกว่า

ที่ผมเอาเรื่องนี้มาเล่าเพราะผมยังจำแนวคิดของท่านผู้ทำวิทยานิพนธ์เรื่องนี้ได้อย่างแม่นยำ และเป็นแนวคิดที่ผมชอบและขอยกย่องว่าท่านมองการไกล ผมจะขออนุญาตถ่ายทอด แนวคิดนี้ให้ท่านผู้อ่าน ลองไปคิดต่อดูว่า ในยุคที่ข้าวก็ยากหมากก็แพงเช่นนี้เราควรจะทำอย่างไรดี ในวิทยานิพนธ์ของนักศึกษาท่านนั้น ท่านมีแนวคิดดังนี้

ในประเทศไทยเรานั้นเป็นเมืองพุทธ ผู้คนมีใจเมตตาเลี้ยงสุนัขกันมากมาย ทั้งสุนัขมีสกุลราคาแพงๆและสุนัขสายพันธุ์ Thousand Way ( พันทาง) ตลอดจนสุนัขที่ไม่มีใครเป็นเจ้าของ แต่มีคนให้ข้าวกิน จนออกลูกออกหลานกันมาอีกมากมายจนเต็มบ้าน เต็มเมือง เต็มวัดไปทั่วราชอาณาจักรไทย นักศึกษาท่านนั้นได้ออกไปสำรวจเก็บตัวเลขสุนัขจรจัดในตอนนั้น สรุปว่ามีมาก

หาดทรายดำตอนที่ ๓

 

   

  

 

หาดทรายดำตอนที่ ๓

 

 

 

 

ผมจะพาดูชั้นบนต่อโดยพาไปดูห้องน้ำสไตล์บาหลี ที่ขึ้นชื่อยิ่งนัก

ถ่ายรูปห้องน้ำมาฝาก ห้องน้ำที่นี่จะใหญ่มาก และตกแต่ง

ไปเที่ยวหาดทรายดำ ตอนที่๒

หาดทรายดำตอนที่ ๒

ในตอนที่สองผมจะพาชมพื้นที่โดยรอบบ้านให้ทั่ว ก่อนที่จะพาชมในตัวบ้านชั้นล่างและชั้นบน หลังจากนั้นผมจะพาเที่ยวบริเวณชายหาดรอบๆบ้านที่เราพัก ซึ่งอาจจะเจอะไรแปลกๆ ที่เราพอจะเอาไปทำมาหากินได้บ้าง

รูปที่แปด ถ่ายใกล้ๆให้เห็นระเบียงริมหาด โต๊ะนั่งเล่นและรูปปั้นประดับสวน

รูปที่เก้า ถ่ายตามความยาวของระเบียงริมหาด เห็นศาลาแบบบาหลีอยู่หลังโต๊ะนั่งเล่น ศาลานี้ไว้นอนเล่นตอนกลางวัน หรือจะให้หมอนวดมานวดที่นี่ก็ได้

รูปที่สิบ ถ่ายจากศาลาเห็นทางลงหาด และชายหาดสีดำสนิทพร้อมคลื่นที่สูงกว่าสองเมตร ริมระเบียงมีต้นไม้ปลูกเป็นระเบียบเรียบร้อย พร้อมโอ่งใส่น้ำไว้ล้างเท้าเวลาขึ้นมาจากชายหาด

รูปที่สิบเอ็ด ถ่ายใกล้ๆให้เห็นชัดๆว่าต้นเขียวนั้นไม่ใช่ต้นไม้ที่มีราคาแพงแต่อย่างใด ความจริงแล้วคือต้นผักบุ้งทะเลที่ขึ้นอยู่ตามชายหาดในบ้านเราเต็มไปหมด ส่วนใหญ่คนไทยในบ้านเราไม่เห็น ความสวยของต้นผักบุ้งทะเล คอยถางทิ้งเพราะเห็นว่าเป็นวัชะพืชรกเกะกะ ยกเว้นแต่ตอนที่โดนแมงกระพรุนไฟจะวิ่งเก็บไปแก้พิษกันให้จ้าละหวั่น คนบาหลีเขาเก่งเรื่องเอาของที่คนอื่นไม่เห็นค่ามา ทำประโยชน์ และสอดคล้องกับสิ่งแวดล้อม ผมจะคอยชี้ให้เห็นไปเรื่อยๆในระหว่างที่ผมพาท่านไปเที่ยว อีกประเด็นหนึ่งริมทะเลที่มีแต่ทรายและความเค็มจะเอาดอกไม้อะไรมาปลูกก็ไม่ค่อยงาม แต่ต้นผักบุ้งทะเลกับขึ้นงอกงามดี ก็เอาต้นไม้ที่งอกงามอยู่ในพื้นที่นี่แหละมาใช้ให้เป็นประโยชน์ เมืองไทยน่าจะนำความคิดนี้ไปใช้ เพราะผักบุ้งทะเลนั้นนอกจากจะมีดอกสีสวยแล้ว ยังแก้พิษแมง กระพรุนไฟได้ผลเด็ดขาดที่สุด ผมพิสูจน์ด้วยตนเองมาแล้ว มีอยู่ครั้งหนึ่งไปเที่ยวระยองกับลูกๆ แล้วลงเล่นน้ำทะเลด้วยกัน กำลังเล่นกันสนุกๆทันใดนั้นเจ้าตัวเล็กซึ่งตอนนั้นอายุยังไม่ถึงสิบขวบดี ก็ร้องไห้จ้า บอกว่าโดนแมงกระพรุนไฟที่ขาออ่น ผมรีบเอาลูกขึ้นจากทะเลแล้วเอาน้ำจืดล้าง มีคนที่บังกโลบอกให้เอาน้ำส้มใส่ ผมก็ทำตาม ลูกก็ยังร้องไห้อยู่บอกว่าปวดแสบปวดร้อนมาก ผมตั้งสตินึกถึงว่า เคยมีใครบอกเรื่องการแก้พิษแมงกระพรุนไว้บ้าง นึกได้ว่ามีคนเคยบอกว่าผักบุ้งทะเลนั้นแก้พิษแมงกระพรุนได้ ผมรีบวิ่งกลับไปที่ริมทะเลมองหาต้นผักบุ้งทะเล โชคดีที่มีอยู่แถวนั้นพอดี รีบตรงไปรวบ มาสองสามเถา วิ่งกลับมาที่บังกโลระหว่างทางก็เด็ดเอาแต่ใบไปพลาง พอถึงบังกโลก็รีบเอาใบผักบุ้งทะเลมาล้างน้ำแล้วขยี้ๆกันทั้งกำมือ เสร็จแล้วโป๊ะลงตรงขาที่ลูกกำลังปวดแสบปวดร้อน พอเงยหน้า ขึ้นหอบเพราะความเหนื่อยได้สักสามสี่ครั้ง ไอ้เจ้าตัวเล็กหยุดร้องไห้ราวกับปิดสวิช สักพักเค้าก็บอกว่าไม่ปวดแสบปวดร้อนแล้วพ่อ ทุกคนที่มามุงดูถึงกับงงนึกว่าผมเล่นกล ผมเองยังงงเลย ผมบอกว่าเอาปิด ไว้ก่อนสักครึ่งชั่วโมง เพื่อความแน่ใจ ปรากฎว่าไม่มีแผลพุพอง ไม่มีร่องลอยใดๆให้เห็นเลยในบริเวณที่โดนแมงกระพรุน ถ้าท่านใดเจอกับเรื่องแมงกระพรุนไฟขอให้จำเรื่องนี้ไว้ให้ดี

เขาทำเป็นรั้วต้นไม้ให้ผักบุ้งทะเลเลื้อยขึ้นเป็นบังตาสวยงาม เวลาออกดอกเยอะๆคงสวยมากกว่านี้ ตอนนี้มีอยู่แค่สองสามดอก

นี่ก็เช่นเดียวกัน เอาต้นไม้ที่เมืองไทยเรียกว่าต้นลำเจียก ที่ขึ้นอยู่ในพื้นที่มาปลูกประดับ และตัดแต่งใบให้สวยงาม โปรดสังเกตุการตัดใบที่บรรจงตัดให้เป็นลวดลาย ในบ้านเรามีต้นไม้พวกนี้ขึ้นอยู่ตามหาดเยอะแต่ถูกฟันทิ้งไปหมดเพราะรก

ถ่ายโต๊ะนั่งเล่นริมหาดออกสู่ทะเล จะเห็นบ่อปลาคร๊าฟอยู่ข้างหน้า ด้านขวาเป็ห้องอาหาร

พระเอกรูปหล่อคนนี้แหละครับ บัตเร่อร์ ประจำบ้านพักในชุดพื้นเมือง เขายกกาแฟมาให้เลยขอถ่ายรูปมาฝากแฟนๆทางเมืองไทยให้ชมกัน

ถ่ายให้เห็นห้องอาหารอย่างใกล้ๆ จากอีกมุมหนึ่ง

ถ่ายให้เห็นการตกแต่งภายในห้องอาหาร พรีเซ็นต์เต่อร์ นั่งการแขนเพื่อให้เห็นว่าห้องมันกว้างแค่ไหน

Next Picture

การจัดดอกไม้บนโต๊ะอาหาร ที่ใช้ดอกไม้ธรรมดาที่เก็บจากในสวนไม่ต้องไปซื้อดอกกุหลาบหรือดอกไม้นอกมา

จัด มีดอกลั่นทมและดอกภู่ระหงษ์ แต่วิธีการจัดนั่นออกมาดูดี ใครจะเอาตัว อย่างไปจัดบ้างที่บ้านเราจะได้ประหยัดสตางค์ บ้านเรานั้นผมยังไม่เคยเห็นใครเอาดอกภู่ระหงษ์มาจัดแจกันมาก่อน

หลังจากพาชมรอบบ้านชั้นล่างจนทั่วแล้ว ตอนนี้จะพาชมในตัวบ้านบ้าง เริ่มที่ห้องนั่งเล่นที่ติดกับอ่างน้ำวน ประตูที่เห็นแกะสลักอย่างสวยงามนั้นเป็นประตูทางเข้าห้องนอนชั้นล่าง

Next Picture

Next Picture

ถัดมาเป็นบรรไดขึ้นชั้นบนที่ออกแบบได้สวยงามมาก หน้าบรรไดมีตุ๊กตาไม้แกะสลักตั้งประดับ รอต้อนรับอยู่ จะเห็นราวบรรไดที่มีอยู่ด้านเดียว อีกซีกของบันไดเป็น โต๊ะกินข้าวภายในตัวบ้าน สำหรับในกรณีที่ฝนตกท่านไม่อยากเดินตากฝนไปกินข้าวที่ห้องกินข้าวริมหาด

หน้าประตูทางเข้าห้องนอนชั้นบน มีรูปวาดขนาดใหญ่ของสาวน้อยบาหลีในชุดอยู่กับบ้าน รอต้อนรับอยู่ อย่าคิดว่านี่เป็นรูปอนาจาร ในสมัยก่อน (๒๐-๓๐ ปีมานี้เอง) ผู้หญิงบาหลี ทั้งสาวทั้งแก่จะไม่ใส่เสื้อกันเป็นปกติ เดี๋ยวผมจะมีรูปถ่ายของจริงมายืนยัน

ภายในห้องนอนจะจัดไว้อย่างสวยงามมากและไม่ลืมที่จะมีดอกลั่นทมวางประดับเพื่อความสวยงามและ

ทำให้ห้องมีกลิ่นหอม

Next Picture

Next Picture

ภายในห้องนอนมีรูปภาพเก่าๆของสาวชาวบาหลีในชุดปกติประดับอยู่ในห้อง ซึ่งจะยืนยันประเพณีดั่งเดิมที่ผู้หญิงที่นี่ไม่ใส่เสื้อ ในเมืองไทยเมื่อสมัยก่อน สงครามโลกครั้งที่สอง คือประมาณเจ็ดสิบปีมาแล้ว ตอนนั้นผมยังไม่เกิดแต่เคยได้ยินผู้ใหญ่เล่าให้ฟังว่า สาวไทยก็ไม่ค่อยชอบใส่เสื้อกันนัก โดยเฉพาะตามต่างจังหวัดไกลๆจากกรุงเทพฯ จนกระทั่งสมัยหลังสงคราม จอมพลป.พิบูลสงครามต้องออกกฎหมายมาควบคุม หากผู้หญิงไม่ใส่เสื้อออกจากบ้านถือว่ามีความผิด จะถูกตำรวจจับไปเสียค่าปรับ

ถ่ายจากถาพเก่าๆที่ประดับอยู่ในห้องนอนเป็นการเต้นระบำของชาวพื้นเมือง ที่มีแต่ผู้ชายล้วน วันหลังผมจะเล่าเรื่องการเต้นระบำนี้โดยละเอียดอีกครั้ง

ผมไปเจอความคิดเด็ดๆในการแก้ปัญหาเรื่องน้ำฝนที่ไหลลงมาตามท่อจากรางน้ำฝน ส่วนใหญ่ในเมืองไทยถ้าไม่ตั้งโอ่งลองน้ำฝนไว้ใช้ ก็มักจะปล่อยให้น้ำฝนไหลออก มาลงพื้น น้ำฝนก็จะชะดินบริเวณนั้นไปกับน้ำด้วย บางบ้านแก้ด้วยการเอากรวดโรยไว้ที่ดิน เพื่อไม่ให้น้ำชะดิน แต่ก็แก้ปัญหาได้บ้าง เพราะเวลาฝนตกหนักๆ ดินก็ยังถูกชะออกไปบ้าง พอนานๆเข้าก็ไม่ สวยงาม ผมเห็นที่นี่เขาทำเป็นอ่างปลูกต้นไม้น้ำมารอง (โปรดดูรูป ก.และรูป ข.) แต่ตรงกลางของอ่างเจาะเปป็นรูทะลุลงไปถึงถังชั้นล่างที่ไม่มีก้นวางอยู่บนดิน (ดูรูป ค.) พอน้ำล้นอ่างชั้นบนน้ำก็จะไหล ลงไปตามท่อที่เจาะไว้ตรงกลางอ่างลงไปที่ถังชั้นล่าง ดินก็ไม่ถูกชะออกไปเพราะแรงของน้ำที่ตกลงมาจากหลังคานั้นได้ถูกรับไว้ด้วยอ่างชั้นบนเกือบทั้งหมด ท่านที่มีปัญหาเรื่องน้ำฝนชะดินพัง จะลองเอาไอเดียนี้ไปทำดูก็ได้

พาเที่ยวยังไม่ทั่วบ้านเลยครับหมดเวลาทำบล็อกซะอีกแล้ว ต้องขอมาต่อตอนที่สามในเร็วนี้ สัญญาว่าจะพยายามพาไปเที่ยวให้จบในตอนหน้า

ไปเที่ยวหาดทรายดำ ตอนที่๑

ไปเที่ยวหาดทรายดำ ตอนที่๑

ผมหาเรื่องเครียดๆมาให้ท่านอ่านหลายครั้งแล้ว วันนี้ผมจะพาท่านไปเที่ยวไกลๆกันบ้างสักสามสี่ตอน เมืองที่ผมจะพาท่านไปเที่ยวชื่อว่าเมือง สานัว เป็นเมืองที่มีหาดทรายสีดำอยู่ ทางทิศตะวันออกของเกาะบาหลีให้เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง หาดทรายดำที่ว่านี้อยู่ห่างออกไปจากตัวเมืองประมาณ ๔๐ ก.ม. ในเมืองไทยเรามีแต่คุยกันว่าหาดทรายที่ไหนขาวกว่าที่ไหน สมัยผม เด็กๆก็พูดกันว่าหาดทรายที่บางแสนนั้นขาว หยุดเทอมทีไรเราต้องหาทางไปเที่ยวบางแสนกัน การไปบางแสนแต่ละทีก็เป็นเรื่องตื่นเต้นผจญภัย และต้องเตรียมตัวกันมากมาย เราต้องออกเดินทาง โดยรถยนตร์กันแต่เช้ามืด ไปตามถนนสุขุมวิทย์สายเก่าผ่านโรงเรียนนายเรือที่ปากน้ำ แล้วเลี้ยวไปตามถนนบางปูสายเก่าจนถึงแม่น้ำบางปะกง กว่าจะถึงตอนนั้นก็ใกล้เวลาเที่ยงแล้ว เราต้องเอารถ ไปเข้าคิวรอลงแพข้ามแม่น้ำบางปะกง เพราะสมัยนั้นไม่มีสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง คนที่อายุน้อยๆอ่านมาถึงตอนนี้ อาจจะแทบไม่เชื่อว่าสมัยก่อนเมืองไทยล้าสมัยถึงขนาดนั้น ระหว่างนั้น พวกเราก็เอาสเบียงอาหารที่เตรียมกันมาตั้งแต่เมื่อวาน ออกมาตั้งวงกินอาหารกลางวันกันไปพลางๆ สเบียงอาหารที่เตรียมมาก็ไม่มีอะไรมาก ส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นผัดพริกขิงกับไข่พะโล้ แค่นั้น เราก็กินกันอร่อยสุดๆแล้ว ถ้าโชคดีพอเรากินอิ่มก็ได้คิวเอารถลงแพข้ามแม่น้ำบางปะกง แล้วขับกันต่อไปเข้าเมืองชลซึ่งยังไม่มีถนนเลี่ยง เมืองทั้งสายในสายนอก กว่าจะถึงบางแสนก็บ่ายสามโมง ถึงสี่โมงเย็น พอถึงบางแสนเด็กๆก็ดีใจวิ่งลงน้ำทะเลกันทันที ผมมีความรู้สึกว่าทรายมันขาวสะอาดดีจิรงๆ เราต้องพักค้างคืนกันที่บางแสนไม่สามารถกลับได้ในวันเดียวกัน เมื่อไปแต่ละทีมันลำบากกัน ขนาดนั้น เราก็มักจะไปค้างกัน๒-๓วันเป็นอย่างต่ำ ต่อมามีคนชวนไปพัทยาต่อระหว่างที่เราพักค้างคืนที่บางแสน พอไปถึงพัทยาถึงกับร้องว่า “โอโห ทำไมทรายมันขาวอย่างนี้” ตอนนั้นทั้งหาดพัทยา มีคนกรุงเทพมาปลูกบ้านอยู่สองหลังแถวพัทยาเหนือเท่านั้นเอง

ต่อมาพอสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกงสร้างเสร็จ คนไปเที่ยวบางแสนกันมากขึ้นๆจนหาดเริ่มดำ คนก็ย้ายไปเที่ยวพัทยากัน ต่อมาพัทยาทรายก็ดำขึ้นๆ คนก็ย้ายไปเที่ยวระยองกัน แต่ที่บาหลีนี่

คงต้องคุยกันว่าหาดทรายที่ไหนดำกว่าที่ไหน ที่นี่มีหาดทรายที่ดำปิ๊ดปี๊ ดำสนิทไปเลย แต่ไม่ได้ดำเพราะความสกปรก มันดำอยู่ในเมล็ดทรายเลย ดำไปทั้งหาดเป็นหลายๆกิโลเมตรไม่มี ทรายขาวเลย สักเมล็ด เป็นเรื่องที่แปลกไปอีกอย่างจากเมืองไทย สาเหตุที่ทรายเป็นสีดำเพราะเกิดจากหินที่พ่นออกมาจากภูเขาไฟ และตกไปในทะเลเมื่อหลายร้อยหลายพันปีก่อน หินเหล่านี้มีสีดำสนิท เมื่อถูกคลื่น ในทะเลซัดไปซัดมาก็มีเศษหินที่หลุดออกมา และกลายเป็นทรายสีดำอยู่เต็มชายหาด โปรดดูรูปที่ถ่ายมาให้ดูว่าหาดยาวสุดลูกหูลูกตาเป็นสีดำทั้งหมด และถ้าดูให้ดีๆจะเห็นภูเขาไฟที่ดับแล้วสูงตระหง่าน อยู่ไกลลิบๆทางด้านซ้ายของรูป นั้นคือภูเขาไฟที่พ่นหินออกมาเมื่อหลายพันปีก่อน อยู่ห่างจากหาดที่ผมถ่ายรูปมาให้ดูประมาณ ๖๐-๗๐ กิโลเมตร ความจริงแล้วหาดทรายของบาหลีไม่ได้ดำไปทั้งเกาะ ทางด้านชายฝั่งตะวันตกของตัวเกาะนั้นเปิดออกสู่มหาสมุทรอินเดีย ไม่ได้อยู่ใกล้ภูเขาไฟ ชายหาดนั้นก็มีทรายเป็นสีขาวเหมือนเมืองไทย

More Picture

Low cost windmill version II

ใบกังหันลมแบบ ๒

ตั้งแต่ผมนำเสนอความคิดในการทำกังหันลมแบบราคาถูกไปเมื่อต้นเดือน

เมษายน ปรากฎว่ามีผู้สนใจค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับกังหันลมเข้ามามากมาย รวมทั้งมีผู้ถามมาว่าถ้าใน พื้นที่ๆอยู่นั้นมีลมออ่นตลอดปี จะมีใบกังหันแบบอื่นที่กินลมดีๆบ้างไม๊? ผมเห็นว่าคนไทยมีการตื่นตัวกันมากในเรื่องพลังงานจากธรรมชาติ โดยไม่ต้องรอให้รัฐบาลออกหน้า ผมดีใจมาก ที่ชาวบ้านอย่างคุณอย่างผม ไม่นิ่งนอนใจ รวมทั้งตั้งแต่ที่ผมเปิด “บล็อก” นี้มาได้ไม่ถึงสองเดือนเต็มดี มีผู้เข้ามาชมแล้ว๗๐๐กว่าครั้ง ซึ่งมีทั้งการบอกต่อๆกัน และแบบ ที่ค้นหาจากคีเวิร์ดเข้ามา ทำให้ผมมีกำลังใจมากขึ้นในการ “พาท่านไปเที่ยว พาไปรวย” ผมเลยรองนั่งคิดๆ เขียนๆว่าจะทำใบกังหันให้กินลมมากๆได้อย่างไรอยู่สองสามวัน ก็ได้ ออกมาอีกแบบหนึ่ง