เอาละครับ ว่ากันด้วยชื่อBlog แล้วก็หันมาเข้าเรื่องที่ตั้งใจจะเขียนกันดีกว่า ด้วยความเจริญทาง เทคโนโลยี่ในโลกไซเบอร์นี้ ทำให้มนุษย์ในปัจจุบันทำอะไรที่มีประโยชน์ได้มากมายอย่างที่มนุษย์ เมื่อ20 ปีก่อนไม่สามารถทำได้ ผมนั่งนึกมานานว่าจะทำอะไรดีที่มีประโยชน์ต่อสังคมได้บ้าง โดยใช้ ประสพการณ์ที่ตนเองมีอยู่ ก็มานึกได้ว่าผมเองได้มีโอกาศเดินทางไปประเทศต่างๆมาเกือบๆทั่ว โลกตั้งแต่หนุ่มๆจนแก่ๆ และเวลาไปไหนทีก็เที่ยวซอกแซกไปดูโน่นดูนี้ อย่างที่คนอื่นเขามักไม่ทำกัน
เช่น ไปเที่ยวตลาดสดในโตเกียว ไปดูเขาประมูลซื้อ/ขายปลากัน ไปดูเขารีดนมวัวที่ในคิปุช ประเทศ อิสลาเอล ไปเก็บขยะจากกองขยะในตลาดขายส่งที่ฝรั่งเศส ไปขายทุเรียนที่คานาดา ไปดูเขาปลูกมะเขือ เทศในห้องแอร์ที่ฮอลแลนด์ ไปตกปูที่แทกซัส ไปอาบน้ำร้อนในสปาที่บาหลี ไปดูปลาโลมาสีชมภูใน ทะเลที่สุราษฎร์ ไปตลาดนัดตอนเช้ามืดที่คุนหมิง และอีกมากฯลฯ
ส่วนใหญ่แล้วไม่ได้ไปกับทัวร์แบบชะโงกดูผ่านหน้าต่างรถ แบบเจ็ดวันสิบประเทศอะไรพัน อย่างนั้น ตอนหนุ่มๆเมื่อไปไหนๆก็คอยคิดถึงช่องทางทำมาหารับประทานไปด้วยพอคิดได้แล้ว บาง อย่างก็ได้มีโอกาศมาทำบ้าง บางเรื่องก็ไม่ได้มีโอกาศเอามาทำ มาถึงตอนนี้ก็เห็นว่ามันหมดเวลาที่จะ เริ่มต้นทำอะไรได้อีกแล้ว เพราะมันแก่เกินไป จึงเห็นว่าน่าจะนำมาถ่ายทอดชี้ช่องทางในBlogดีกว่าให้ ท่าน ผู้อ่านที่ยังมีไฟแรงนำไปพิจารณาต่อ แทนที่จะปล่อยให้ตายไปกับตัวผมเอง เวลานี้เมืองไทยทุก อย่างต้องช่วยตัวเองกันครับอย่าไปหวังพึ่งรัฐที่มีแต่นักการเมืองที่… …ไม่อยากจะวิจารณ์เดี๋ยวจะกลาย เป็นเรื่องการเมืองแทนการท่องเที่ยว แล้วทำมาหากินกันให้รวย เมื่อท่านรวยแล้วไม่ต้องส่งเงินมาให้ผม
แค่หาทางตอบแทน ให้กับสังคมบ้าง และถ้าไม่ลืมเวลาทำบุญก็กรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลให้ผมบ้าง
20 ธันวาคม 2551
วันนี้ผมดีใจมากที่มีการเข้าชมบล็อกของผมเกินกว่า 10,000 ครั้งภายในสิบเดือนนับตั้งแต่ผมสร้างบล็อกนี้ขึ้นมา ดีใจที่บล็อกนี้สามารถทำประโยชน์ให้กับท่านได้บ้าง มากบ้าง น้อยบ้าง ขึ้นอยู่กับแต่ละท่านที่แวะเข้ามาเยี่ยมชม แต่ที่ผมแปลกใจมากที่สุดก็คือ เรื่องผู้ที่เข้ามาชมมากที่สุดแทนที่จะเป็นหัวข้อการท่องเที่ยวกับกลายเป็นหัวข้อเรื่องพลังงานทดแทน เครื่องวัดแรงลมแบบลูกทุ่งของผมมีการเข้าชมสุงที่สุดคือเกือบหกร้อยครั้ง เรื่องกังหันลมราคาถูกมาเป็นอันดับสอง
จากประเด็นนี้ผมจึงอยากจะเพิ่มเรื่องราวเกี่ยวกับพลังงานทดแทนให้มากขึ้นในปี๒๕๕๒ เพื่อสนองความต้องการของท่านทั้งหลาย และผมจะพยายามให้บล็อกนี้ทำประโยชน์ให้กับท่านมากที่สุดเท่าที่ความคิดและประสบการณ์ของผมจะอำนวย
4 การตอบรับ so far ↓
Ding // มีนาคม 4, 2008 ที่ 2:33 am |
Just drop by to say hi na ka …thank you for sharing the great experiences in this blog, I will always come visit and waiting for the next story na ka…:)
สิริรักษ์ // มีนาคม 4, 2008 ที่ 3:28 am |
ยินดีที่เห็นคุณสุเมธารัตน์ทำ Web นี้ขึ้นมา เหมาะกับคุณสุเมธารัตน์ (คุณแซม) มาก อาจใช้นามปากกาว่า”แซม”ก็ฟังดูอบอุ่นดีสำหรับผู้ที่จะไปเที่ยวด้วยค่ะ อาจจะพาเที่ยวเมืองไทยในแบบที่คุณแชมถนัด ลุยไม่เกี่ยงอายุค่ะ สนุกและได้สาระ ไม่แน่ใจว่าพิมพ์ภาษาไทยไปที่นั่นจะอ่านได้ไหมคะ
If cannot read in Thai pls remind me by this mail. Thank you
Ding // มีนาคม 4, 2008 ที่ 8:00 am |
หวัดดีค่ะพี่จิ๋ว ….ไว้มาเจอกันใน blog นี้อีกนะคะ
ขวัญ // มีนาคม 10, 2008 ที่ 10:12 am |
ดีจังค่ะ อายุไม่เกี่ยงค่ะ อยู่ที่สมอง
ชอบเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว ขอบคุณนะคะ ที่ให้เรื่องดีๆ กับขวัญอีกแล้ว